Gerbery, geen verloren tijd

Halverwege Amiens en Rouen ligt het dorp Gerberoy (departement Oise, regio Picardië) op vijf uur rijden van Amsterdam. De kaart geeft het al aan: Les jardins Henri Le Sidaner. We nemen direct aan dat dit dorp met tuin van amper honderd zielen hoog in de lijsten van top-dorpen en top-tuinen in Frankrijk staat; zie de vele afbeeldingen met bezoekers die zich laten fotograferen bij een rozenstruik voor een oud huisje want rozen zijn onlosmakelijk aan dit dorp verbonden. Wie was Henri Le Sidaner (Port Louis, Mauritius, 1862 – Parijs, 1939)? Laten we kort zijn; een vriendelijke schilderende heer van stand die in zijn tijd zeer beroemd was en lange tijd een gelukkig dorpsbewoner die de naar hem genoemde tuinen heeft aangelegd. Le Sidaner was geen nieuwlichter maar wel iemand die zijn sporen heeft nagelaten: bijvoorbeeld in, volgens velen, de beste roman van de 20ste eeuw: Marcel Proust, ‘Op zoek naar de verloren tijd’, maar ook in Nederland. Het Singer Museum in Laren heeft dankzij de oprichter en tijdgenoot van Le Sidaner, William Singer een belangrijke hoeveelheid schilderijen in bezit die regelmatig op zaal hangen (in de tentoonstelling ‘Dwars door Frankrijk’ op dit moment nog t/m 19 januari te zien).
Gerberoy is een dorp geschikt als filmset als het om verbeelding van puur geluk, ambiance voor een fijne picknick, zomerse liefde of leven in romantische eenvoud. Misschien lijkt Gerberoy op de foto een tikkeltje te toeristisch maar er komen vreemd genoeg weinig bezoekers en vele dagen in het jaar dat je er geen hond ziet. Aardig is om zo’n dorp bij toeval te ontdekken tijdens een tussenstop. De kans dat u uw verblijf als verloren tijd ervaart is klein, het dorp telt zelfs een Salon du Thé. Als u er dan later over leest zult u zeggen ‘gut, daar zijn we nog geweest!’. Maar met navigatie kunt u het toeval natuurlijk ook een beetje sturen en uw reisgenoten verrassen. En als er maar niks aan vindt, haalt u die verloren tijd zo weer in en rijdt linea recta naar de tuinen van Monet in Giverny (zie een vorig blog).

(over wie ‘de grootste hedendaagse schilder Monet’ wordt namelijk getwist door enkele romanpersonages in het meesterwerk van Proust: ‘U duidt het mij niet euvel dat ik de voorkeur geef aan Le Sidaner‘, zei de advocaat met het gezicht van een kenner.’)

‘De Tafel van Pierre’ van Henri Le Sidaner, Gerberoy rond 1911

This entry was posted in Cultuur, Frankrijk. Bookmark the permalink.