Diepgang in Sarlat

images

Soms, als je ergens op vakantie bent, weet je niet wat je er eigenlijk te zoeken hebt. Op zich zit alles mee; over het eten niets te klagen, het bed zakt niet door en de zon schijnt de hele dag en er liggen voldoende biertjes en flessen bourgogne in de koele kast. Wat wil je nog meer? Je kijkt op de kaart, je leest een kleurrijk foldertje maar daar wordt je om onverklaarbare redenen niet vrolijk van. Een bezoek aan een grot of  een demonstratie kantklossen dan maar? Nee, er moet iets meer zijn. Zo’n oud plaatsje moet iets speciaals te bieden hebben. De kunst om meer uit je vakantie te halen is om iets aantrekkelijks uit te zoeken als je nog thuis bent; profiteer vanaf je luie stoel de zegeningen van internet en leg je lot niet in handen van het toeval!

U wilt zowel uitrusten maar ook het lichaam en geest prikkelen; dat kan heel goed samengaan want de Franse cultuur gaat toch iets verder dan kazen, stokbroden en wijn. Neem bijvoorbeeld het lieflijke middeleeuwse plaatsje Sarlat-la-Canéda in het departement Dordogne. U denkt: een stadsgedeelte met middeleeuwse huizen, dat ken ik wel, een markt op iedere zaterdag met typische streekproducten op de ‘Place du Marché-aux-Obies’, ook goed en wijzen we heus niet af. Dat de stad ‘in 13de en 14de eeuw een welvarende periode beleefde als handelsplaats.’ is ook fijn om te weten maar dan leest u toevallig iets over ‘Maison de La Boétie’. Wat kan dat wezen?

We kunnen daar het woonhuis bezoeken van ene Étienne de La Boétie die in Sarlat werd geboren in 1530 en stierf in 1563.  Hij was rechter, schrijver, politiek filosoof en een vriend van de filosoof Montaigne.  Maar zijn boek Vertoog over de vrijwillige onderdanigheid (Discours de la servitude volontaire) is zijn grote verdienste voor de mensheid gebleken.

We komen er in dit ‘maison’ (waar zijn geest nog immer rondwaart) achter dat, volgens velen die het weten kunnen, zijn vertoog nog steeds actueel is en inzicht biedt in het mechanisme van macht en gehoorzaamheid. We hebben een idee: als straks Sinterklaas weer in aantocht is en we willen een steentje bijdragen (en als mens met inzichten ontzag inboezemen)  aan de Zwarten Pieten-discussie, dan moeten we beslagen ten ijs komen. We hoeven ‘servitude’ alleen maar te vertalen als ‘slavernij’ (zoals velen doen).  Dan kunt u uw betoog beginnen met ‘Grappig dat je over Zwarte Piet begint want ik was laatst in Sarlat….’

Rijker thuiskomen uit onze huizen in de streek 

 

 

 

Comments are closed.