Onze vakantiehuizen worden per week verhuurdvan zaterdag tot zaterdag.
frankrijk per plaats
Bretagne dat is heerlijk fietsen, wandelen en ... stenen op je rug dragen. Tsja, Bretagne, probeer dan maar eens niet aan Obelix te denken met zijn onafscheidelijke Menhir. Dat wereldberoemde eigenzinnige volkje in dat kleine Gallische vissersdorpje waar de Romeinen maar geen vat op wisten te krijgen is overigens volgens velen gebaseerd op Erquy, een vissersdorp met nog geen vierduizend zielen. Bretagne is nog steeds in veel opzichten een vreemde eend in de bijt. Geografisch zou je het bijna een schiereiland mogen noemen; in cultureel/historisch opzicht zijn er vele unieke aspecten die deze regio zo aantrekkelijk maken. Bretagne kent echte fans die telkens terugkeren. Misschien komt het door de ruige natuur, de spartaanse sfeer en het imago van onverzettelijkheid van de 'Breton' met hun eigen Keltische taal, Bretons. Dit is de enige Keltische taal gesproken op het Europese vasteland, sinds de Kelten door de Romeinen werden verdreven naar de Britse Eilanden. Dat weten we natuurlijk allemaal uit Asterix. In Bretagne zijn nog talrijke sporen te vinden van de Keltische cultuur. Ook tref je er nog vele prehistorische (pre-Keltische) megalieten, onder andere in Carnac en in het Zuiden (Morbihan). In Frankrijk gelden Tour de France winnaars als Louison Bobet en Bernard Hinault, maar ook de eigenzinnige Jules Verne als mannen met een typisch Bretons karakter. In Bretagne zijn de vismarkten ongekend. Restaurants serveren mosselen meestal met spek en room. Ook typisch Bretons zijn 'crêpes', die heerlijke dunne pannenkoeken besmeerd met 'crème de marrons'. Naast de rust en de charmes van het landleven is er volop vertier en cultuur in de universiteitsstad Rennes, de hoofdstad, de marinestad Brest (maak eens een rondvaart door de haven), Vannes, met zijn traditioneel gekleurde woningen en Quimper, de meest Bretonse stad met veel folklore. Bij laag getij kun je daar de vergane vissersboten zien liggen op de zandbanken, een imposant gezicht gekoesterd door de bevolking; een scheepskerkhof waar alleen de natuur mag slopen.
