McItaly ‘slow’ burger

‘Se non si può battere loro unirsi a loro’ (‘If you can’t beat them join them…’) Moet Gualtiero Marchesi gedacht hebben. McDonalds is (net als andere ketens) lang buiten de deur gehouden in Italiaanse steden. Je zou kunnen denken dat de Italianen niet van hamburgers, cola en frietjes houden…. maar dat is (helaas) niet zo. De Fransen, toch ook erg op hun eetcultuur gesteld, zijn er -tegen alle voorspellingen in- ook massaal voor gezwicht. In Italië, van oudsher een verbrokkeld land met een matige infrastructuur waar bedrijven met meer dan 2 werknemers een  zeldzaamheid was, rukt de multinationale fastfood keten op. ‘Was’ want er is inmiddels veel veranderd maar ook weer niet want de wet beschermt de kleine zaak.

Gualtiero Marchesi is een drie Michelin sterren topkok en een begrip in Italie. Hij ‘ontwierp’ voor fastfoodketen Mc Donalds twee hamburgers, de McItaly Vivace (=levendig; met spinazie) en McItaly Adagio (=langzaam ‘slow’; met aubergine en amandelen) maar ook de ‘Tiramisu alla milanese Minuet’ (op basis van cake en mascarpone, met de toevoeging van amandelen en gekonfijt fruit). Op de kaart kan men ook aantreffen: een Mc Olive all’ascolana en Bocconcini di Parmigiana. Gefrituurde garnalen vinden ook gretig aftrek.

Eigenlijk komt de pizzapunt als fastfood via een omweg terug in Italie; Italiaanse immigranten in de VS ontwikkelden de rijkelijk belegde pizzapunt (pizza slice) zoals we die nu kennen. Tot in de jaren zestig kent men in Italie die ‘slice’ niet maar wel een rechthoekig stuk deeg met tomatensaus en een restje kaas of ansjovis erop als vorm van fastfood. Hoelang men moet wachten op een adagio/slow burger van Gualtiero Marchesi bij McDonalds is ons niet bekend.

Comments are closed.