Aardig dorp


Wij gaan een weinig wereldschokkend maar toch opmerkelijk detail belichten uit het leven van Henri IV, koning van Frankrijk van 1572 tot zijn dood in 1610. Even ter zijde: over Henri niets dan goeds, hij was (en is) geliefd in brede kring en scheen gevoel voor humor te hebben. Enfin, op een dag zei Henri tegen een paar kornuiten ‘Kom, we gaan eens lekker naar buiten. We gaan op jacht!’ Wij denken dat hoge lieden in die tijd alleen maar oog hadden voor pracht en praal maar dat was bij Henri zeker niet het geval. Op een paar uur te paard van Parijs strijken ze neer in een zacht glooiend en lommerrijk landschap dat tot op de dag van vandaag nauwelijks is veranderd.
Tijdens een leuk georganiseerd jachtweekje draven ze naar hart en lust over velden en wegen en rijden langs een groepje huizen dat de aandacht van de koning trekt. In die tijd stonden er nog geen borden bij een dorp dus vroeg de koning aan een dorpeling waar hij was en deze zei ‘Wy’ waarop de koning antwoordde ‘Ah! Quel joli village!’ Het dorp, de oorspronkelijke naam is mij niet bekend, had kunnen besluiten om zijn naam te veranderen in ‘Ah’, maar de gemeenschap verzon iets beters: ‘Wy-dit-Joli-Village’. Wy komt uit het Latijn en betekent ‘vicus’ dat dorp betekent of groep huizen (villa’s; village). De koning noemt het een aardig dorp dus noemen we het voortaan officieel ‘Wy-dit-Joli-Village’ en zo heet het dorp na vier eeuwen nog steeds.
Dat Fransen verzot zijn op taalspelletjes, blijkt ook al uit de naamgeving van een nabijgelegen gehucht dat toevallig ook nog een bolwerk van calvinisten was en waar ook de begraafplaats van het dorp is; dat gehucht heet namelijk ‘Enfer’. ‘Enfer’ betekent ‘hel’; misschien is dat de reden dat Wy-dit-Joli-Village’ slechts 340 inwoners telt.

Comments are closed.